‘Hij heeft me beschermd door me aan mijn eigen vader uit te leveren.’
Eleanor begon te huilen.
‘Het spijt me.’
Ik keek haar aan.
‘Hoe lang wist u dat Arthur me zou gebruiken?’
Ze antwoordde niet meteen.
Toen zei ze iets wat alles nog erger maakte.
‘Ik wist het niet zeker totdat je vader stierf.’
‘Wat bedoelt u?’
Eleanor stond op en liep naar het raam.
‘De nacht waarop Edward stierf, heeft hij mij gebeld. Hij zei dat Arthur alles wist. Hij zei dat hij bang was dat je in gevaar was.’
‘En u heeft niets gedaan?’
Ze draaide zich om.
‘Ik heb geprobeerd naar het huis te gaan.’
‘Maar?’
Ze keek naar Daniel.
‘Maar iemand heeft me tegengehouden.’
Ik keek naar Daniel.
‘Wie?’
Hij sloot zijn ogen.
‘Martin Hale.’
Eleanor knikte.
‘Hij zei dat Edward dood was en dat ik beter weg kon blijven.’
Ik voelde mijn keel dichtknijpen.
‘En u geloofde hem?’
‘Ik was bang.’
‘U was mijn moeder!’
Mijn stem galmde door de kamer.
Eleanor zakte terug in haar stoel.
‘Ik weet het.’
Ik keek naar haar.
‘U had me kunnen redden.’
Ze begon te huilen.
‘Ja.’
Ik kon haar niet meer aankijken.
Ik pakte mijn tas en liep naar de deur.
Rachel volgde me.
Daniel bleef achter.
Toen ik de voordeur bereikte, hoorde ik Eleanor achter me zeggen:
‘Danielle, wacht.’
Ik draaide me niet om.
‘Er is nog iets wat je moet weten.’
Ik bleef staan.
‘Wat?’
Haar stem trilde.
‘Arthur heeft niet alleen geprobeerd je te laten opsluiten. Hij heeft ook geprobeerd je te laten vermoorden.’
Ik draaide me langzaam om.
‘Wanneer?’
Eleanor keek me recht aan.
‘De nacht voordat je werd gearresteerd.’
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Eleanor stond op en liep naar een kast. Ze haalde er een kleine envelop uit en legde die op tafel.
‘Ik heb dit van Edward gekregen.’
Ik opende de envelop.
Er zat een kopie van een politieverslag in. De datum was de nacht voor mijn arrestatie.
Er stond dat een zwarte sedan was aangetroffen bij mijn appartement. De bestuurder was verdwenen voordat de politie arriveerde. In de auto waren mijn persoonlijke gegevens gevonden, samen met een briefje waarop mijn dagelijkse route stond.
‘Wat is dit?’
Eleanor keek naar mij.
‘Arthur had iemand ingehuurd om je auto te saboteren.’
Ik voelde mijn maag omdraaien.
‘Mijn auto?’
Ze knikte.
‘Je vader heeft het ontdekt. Hij heeft je auto laten onderzoeken voordat je de volgende ochtend vertrok.’
Ik herinnerde me die ochtend.
Mijn auto had niet willen starten. Arthur had gezegd dat hij een monteur zou sturen. Daarna had hij me aangeboden naar het kantoor te brengen.
Ik was met hem meegereden.
En later die dag was ik gearresteerd.
‘Heeft mijn vader de politie gebeld?’
‘Ja.’
‘Waarom hebben ze me dan toch gearresteerd?’
Eleanor keek naar Daniel.
Hij antwoordde.
‘Omdat het politieverslag nooit officieel is geregistreerd.’
‘Wie heeft het verwijderd?’
‘Martin Hale had contacten bij het kantoor van de officier van justitie.’
Ik keek naar Rachel.
‘Dit betekent dat de hele zaak tegen mij vanaf het begin is gemanipuleerd.’
Rachel knikte.
‘En dat geeft ons een sterke basis om je veroordeling aan te vechten.’
Ik keek opnieuw naar het verslag.
‘Wie heeft de auto gesaboteerd?’
Eleanor aarzelde.
‘Een man genaamd Victor Shaw.’
Daniel verstijfde.
‘Victor?’
Eleanor knikte.
‘Hij werkte voor Arthur.’
Daniel ging zitten.
‘Victor Shaw is al jaren dood.’
‘Dat weet ik.’
Ik keek van de een naar de ander.
‘Hoe is hij gestorven?’
Daniel antwoordde zacht:
‘Bij een brand in een opslagloods.’
Rachel pakte haar telefoon.
‘Wanneer?’
‘Twee dagen nadat Danielle werd gearresteerd.’
Ik voelde mijn hartslag versnellen.
Arthur had een man ingehuurd om mij te vermoorden.
Die man was kort daarna overleden.
En het bewijs was verdwenen.
Ik keek naar Eleanor.
‘Waarom heeft u dit niet eerder verteld?’
‘Omdat ik het niet kon bewijzen.’
‘Nu wel?’
Ze haalde een klein apparaat uit de envelop.
Een oude dictafoon.
‘Victor heeft dit opgenomen.’
Daniel keek haar aan.
‘Waar heb je dat vandaan?’
‘Hij heeft het me gegeven voordat hij stierf.’
Ik pakte het apparaat.
Er stond één bestand op.
De datum was de dag voor mijn arrestatie.
Ik drukte op afspelen.
Een mannenstem klonk door de kleine luidspreker.
‘Ik heb de auto gecontroleerd. Het systeem is aangepast. Als ze morgenochtend rijdt, zal de remdruk wegvallen.’
Daarna klonk Arthur.
‘Goed. Ze moet niet bij het kantoor aankomen.’
Victor antwoordde:
‘En als ze niet rijdt?’
Arthur zweeg even.
Toen zei hij:
‘Dan zorgen we ervoor dat ze op een andere manier verdwijnt.’
Ik voelde mijn benen zwak worden.
De opname ging verder.
‘En Lucy?’
Arthur antwoordde:
‘Zij weet wat ze moet doen.’
Ik keek naar Rachel.
Ze had haar telefoon al tevoorschijn gehaald.
‘Dit is genoeg om de politie in te schakelen.’
Maar ik luisterde nog steeds.
