‘Hij verhuisde plotseling naar het buitenland. Zijn laboratoriumgegevens werden ingetrokken. De tweede analyse werd uitgevoerd door een arts die door Martin Hale was aanbevolen.’

‘En die arts schreef een natuurlijke doodsoorzaak op,’ zei ik.

Daniel knikte.

‘Precies.’

Ik voelde mijn vingers trillen.

‘Wie heeft mijn vader vergiftigd?’

Daniel keek naar het huis.

‘Dat weet ik niet.’

‘Maar u heeft een vermoeden.’

Hij aarzelde.

‘Ja.’

‘Wie?’

Hij keek me recht aan.

‘Arthur.’

Ik voelde geen verrassing meer.

Alleen een enorme, lege woede.

‘Waarom heeft u mij dan niet eerder verteld wat er gebeurd is?’

‘Omdat Arthur niet alleen macht had over het bedrijf. Hij had ook macht over de mensen die uw vader hadden kunnen helpen.’

‘En nu?’

Daniel keek naar Rachel.

‘Nu is het te laat om nog te zwijgen.’

Hij gaf me een tweede envelop.

‘Uw vader heeft dit voor u geschreven. Hij wilde dat u het pas zou ontvangen wanneer u meerderjarig was en de aandelen daadwerkelijk op uw naam stonden.’

Ik keek naar de datum.

De brief was geschreven zes maanden voor zijn dood.

Ik opende hem.

Mijn lieve Danielle,

Je bent misschien verbaasd dat ik je dit schrijf. Ik heb je altijd willen beschermen tegen de zakelijke wereld waarin ik leef. Maar ik ben bang dat ik je daarmee juist kwetsbaar heb gemaakt.

Arthur is niet de man die hij zich voordoet. Hij is slim, geduldig en bijzonder goed in het vinden van mensen die hem nodig hebben.

Hij heeft mijn vertrouwen gebruikt. Hij heeft mijn bedrijf gebruikt. En nu probeert hij mijn familie tegen elkaar op te zetten.

Er is iets wat je moet weten over Lucy.

Ik stopte met lezen.

Rachel keek me aan.

‘Wat staat erin?’

Ik las verder.

Lucy is niet toevallig in ons leven gekomen. Ze werd jaren geleden door Martin Hale aan Arthur voorgesteld. Haar echte naam is niet Lucy Bennett.

Ik keek op.

‘Wat?’

Rachel boog zich dichter naar me toe.

Ik las de volgende zin.

Haar naam is Lucy Cross. Ze is de dochter van Eleanor.

Ik voelde mijn adem stokken.

Daniel Cross keek naar de brief.

‘Uw vader wist het,’ zei hij.

‘Lucy is de dochter van Eleanor Cross?’

‘Ja.’

Ik keek naar hem.

‘En wie is Eleanor voor mijn vader?’

Daniel zweeg.

Toen zei hij:

‘De vrouw van wie hij hield voordat hij uw moeder ontmoette.’

De wereld leek even stil te staan.

Mijn vader had een andere dochter.

Arthur had een minnares die geen toevallige minnares was.

Lucy droeg de ketting van mijn vader.

En de man die mij naar de gevangenis had gestuurd, had jarenlang een familiegeheim gebruikt om het bedrijf van mijn vader over te nemen.

Ik keek naar Daniel.

‘Waarom zou mijn vader Lucy’s moeder hebben vertrouwd?’

‘Omdat hij dacht dat Eleanor hem nooit zou verraden.’

‘Maar Lucy heeft met Arthur samengewerkt.’

Daniel knikte.

‘Dat is waar.’

‘En toch waarschuwde ze me.’

‘Misschien omdat ze eindelijk beseft wat Arthur van plan is.’

Ik keek naar de brief.

Er stond nog één alinea onderaan.

Als je ooit ontdekt dat Lucy en Arthur samen zijn, geloof dan niet dat het alleen om liefde gaat. Ze zoeken allebei iets wat ze denken dat ik hun heb afgenomen.

Ik las die woorden hardop.

Rachel keek naar Daniel.

‘Wat heeft Edward hun afgenomen?’

Daniel haalde diep adem.

‘De waarheid over de geboorte van Lucy.’

Ik keek hem aan.

‘Wat bedoelt u?’

Hij keek naar mij, toen naar de envelop.

‘Lucy is niet alleen de dochter van Eleanor.’

Hij pauzeerde.

‘Ze is ook de dochter van Arthur.’

Ik kon niet meteen reageren.

De woorden bleven tussen ons hangen.

Lucy was de dochter van Arthur.

Mijn man had niet alleen een affaire gehad met een vrouw die mijn vader kende. Hij had een relatie gehad met zijn eigen dochter.

Ik voelde mijn maag samentrekken.

‘Dat is onmogelijk.’

Daniel schudde zijn hoofd.

‘Arthur wist het niet toen hij Lucy ontmoette. Eleanor heeft hem jarenlang verteld dat haar dochter van een andere man was.’

‘Waarom zou ze dat verbergen?’

‘Omdat Arthur haar had verlaten toen ze zwanger was. Ze wilde niet dat hij ooit invloed op Lucy zou krijgen.’

Rachel keek naar de brief.

‘Maar Edward wist het?’

‘Ja. Hij heeft het jaren later ontdekt.’

‘En wat heeft hij gedaan?’

Daniel keek naar de grond.

‘Hij heeft geprobeerd Lucy te beschermen.’

Ik lachte bitter.

‘Door haar niets te vertellen?’

‘Door haar buiten Arthur’s bereik te houden.’

‘Dat is niet gelukt.’

‘Nee.’

Ik keek opnieuw naar Daniel.

‘Wanneer heeft Arthur ontdekt dat Lucy zijn dochter was?’

‘Kort voordat hij met haar trouwde.’

‘Dus hij wist het?’

Daniel knikte.

‘Ja.’

Ik voelde een rilling over mijn rug.

‘En hij is toch met haar getrouwd?’