‘Is Gabriel al wakker?’
‘De operatie is nog bezig.’
‘En de verpleegkundige?’
Luca keek naar Nora.
‘Ze is hier.’
Er viel een stilte.
Toen zei Adrian:
‘Zorg dat ze vertrekt.’
Nora pakte de telefoon uit Luca’s hand.
‘Waarom?’
De stem aan de andere kant werd stil.
‘Wie is dit?’
‘Nora Bennett.’
Er klonk een korte lach.
‘Dan heb je waarschijnlijk al meer gehoord dan goed voor je is.’
‘Wat heb je met Gabriel gedaan?’
‘Ik heb geprobeerd hem te helpen.’
‘Je hebt hem bijna laten sterven.’
‘Je begrijpt niet wat er aan de hand is.’
‘Leg het me uit.’
Adrian zweeg.
Toen zei hij:
‘Vraag je moeder waarom ze Alessandro heeft verraden.’
Nora verstijfde.
‘Mijn moeder is dood.’
‘Dat is wat je denkt.’
De verbinding werd verbroken.
Nora bleef met de telefoon in haar hand staan.
Luca keek haar aan.
‘Wat zei hij?’
Ze gaf de telefoon terug.
‘Hij zei dat mijn moeder Alessandro heeft verraden.’
Luca werd bleek.
‘Dat is onmogelijk.’
‘Waarom?’
‘Omdat Alessandro degene was die haar heeft gered.’
Nora keek hem aan.
‘Waarvan?’
Luca antwoordde niet.
Toen verscheen een verpleegkundige in de deuropening.
‘Familie van Gabriel Moretti?’
Nora stond onmiddellijk op.
‘Ja.’
‘De operatie is afgelopen. De chirurg wil u spreken.’
Ze liep achter de verpleegkundige aan.
Dr. Reed stond bij de uitgang van de operatiekamer.
‘De ingreep is technisch goed verlopen,’ zei hij. ‘We hebben de druk op het ruggenmerg verminderd en geïnfecteerd weefsel verwijderd. Er was inderdaad een klein vreemd voorwerp aanwezig dat niet bij de oorspronkelijke wond leek te horen.’
Nora voelde haar maag samentrekken.
‘Wat voor voorwerp?’
‘Een klein metalen onderdeel. We hebben het veiliggesteld voor onderzoek.’
‘Kan dat de verlamming hebben veroorzaakt?’
‘Het heeft mogelijk bijgedragen aan de problemen, maar de infectie en de druk waren ook belangrijke factoren.’
‘En kan hij weer lopen?’
‘Dat weten we nog niet. De komende dagen zijn cruciaal. We moeten zien hoe zijn zenuwstelsel reageert.’
Nora sloot haar ogen.
‘Mag ik hem zien?’
‘Straks, zodra hij stabiel genoeg is.’
Ze knikte.
Dr. Reed keek haar aan.
‘Bent u familie?’
‘Nee.’
‘Dan begrijp ik niet waarom u hier al die uren bent gebleven.’
Nora keek naar de deur van de operatiekamer.
‘Omdat iemand het moest doen.’
Gabriel werd naar de intensive care gebracht.
Hij was nog bewusteloos toen Nora binnenkwam. Zijn gezicht zag er rustiger uit dan in het penthouse, maar de machines naast zijn bed herinnerden haar eraan hoe dicht hij bij de dood was geweest.
Ze ging naast hem zitten.
‘Je bent een verschrikkelijke patiënt,’ fluisterde ze.
Er kwam geen reactie.
‘En je hebt me nog steeds heel veel uit te leggen.’
Ze legde de brief van haar moeder op het tafeltje.
‘Ik heb ontdekt dat Alessandro mijn vader was. Ik weet niet of dat waar is, maar als het zo is, dan ben ik blijkbaar familie van jou.’
Ze lachte zacht, maar haar ogen vulden zich met tranen.
‘Wat een vreselijke manier om familie te ontmoeten.’
Toen bewoog zijn hand.
Nora boog zich naar hem toe.
‘Gabriel?’
Zijn ogen gingen langzaam open.
Hij keek naar haar.
‘Je bent gebleven.’
‘Ik had niets beters te doen.’
Hij probeerde te glimlachen.
‘Leugenaar.’
Nora voelde een onverwachte opluchting.
‘Hoe voel je je?’
‘Alsof een vrachtwagen over me heen is gereden.’
‘Dat is een verbetering.’
Hij keek naar haar handen.
‘Heb je de brief gelezen?’
Ze knikte.
‘Ik weet nu wie Alessandro was.’
Gabriel sloot zijn ogen.
‘Het spijt me.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik het had moeten vertellen.’
‘Wist je dat hij mijn vader was?’
Hij knikte langzaam.
‘Ja.’
Nora voelde een steek in haar borst.
‘Hoe lang?’
‘Vanaf het moment dat ik je naam hoorde.’
‘En je hebt niets gezegd?’
‘Ik wist niet of het veilig was.’
‘Voor wie?’
‘Voor jou.’
Ze keek hem lang aan.
‘Je kunt niet beslissen wat ik wel of niet mag weten.’
‘Ik weet het.’
‘Je hebt me in een situatie gebracht waarin ik niet wist wie ik kon vertrouwen.’
‘Dat weet ik ook.’
‘En je hebt me bijna laten vertrekken zonder te vertellen dat mijn moeder betrokken was bij jouw familie.’
Gabriel keek naar het plafond.
‘Ik wilde je beschermen.’
Nora schudde haar hoofd.
‘Dat is precies wat iedereen zegt voordat ze tegen me liegen.’
Hij draaide zijn hoofd naar haar.
‘Dan zal ik je vanaf nu niets meer verzwijgen.’
Nora zweeg.
Ze wilde hem geloven.
Maar op dat moment trilde haar telefoon.
Een bericht van inspecteur Lewis.
We hebben de inhoud van de envelop onderzocht. U moet onmiddellijk naar de beveiligde verhoorkamer komen.
Daaronder stond nog een zin.
De handtekening op het document is van uw moeder. De datum is drie dagen na haar begrafenis.
Nora keek naar Gabriel.
Hij zag haar gezicht veranderen.
‘Wat is er?’
Ze liet hem het bericht zien.
Gabriel werd lijkbleek.
‘Dat kan niet.’
‘Waarom niet?’
