“Nu hoop ik dat jij jezelf niet verliest in de strijd tegen hem.”
Ik voelde tranen opkomen.
“Ik heb zoveel tijd verloren.”
“Nee, Eleanor. Je hebt tijd geïnvesteerd in iemand van wie je hield. Dat maakt jou niet dom. Het maakt zijn verraad alleen pijnlijker.”
Ik veegde mijn wangen droog.
“Ik weet niet hoe ik opnieuw moet beginnen.”
Raymond glimlachte hoorbaar.
“Je hebt vijftien jaar geleden een onderneming vanaf nul opgebouwd. Je hebt een gezin draaiende gehouden, financiële problemen opgelost en een toekomst gecreëerd toen niemand dacht dat het mogelijk was.”
Hij pauzeerde.
“Je hoeft niet opnieuw te leren wie je bent. Je moet alleen stoppen met geloven dat Thomas dat ooit voor jou mocht bepalen.”
Toen we ophingen, bleef ik nog even in de auto zitten.
Mijn telefoon trilde opnieuw.
Dit keer was het een bericht van Thomas.
‘Ik moet je spreken. Alleen jij en ik. Alsjeblieft. Er is iets wat je niet weet over de overeenkomst van mijn vader.’
Ik las het bericht.
Daarna keek ik naar Diane.
Ze zag mijn gezicht veranderen.
“Wat is er?”
Ik liet haar het scherm zien.
Diane las het bericht en keek me vervolgens ernstig aan.
“Reageer nog niet.”
“Waarom niet?”
Ze haalde haar telefoon tevoorschijn.
“Omdat ik net een bericht van Raymonds advocaat heb ontvangen.”
“Wat staat erin?”
Ze draaide haar scherm naar me toe.
Er stond één zin.
‘De oorspronkelijke overeenkomst bevat een aanvullende clausule die tot nu toe voor iedereen verborgen is gebleven.’
Ik keek haar aan.
“Welke clausule?”
Diane schudde langzaam haar hoofd.
“Dat weten we nog niet.”
Toen kwam er nog een bericht binnen.
Dit keer van David.
‘Eleanor, kom alsjeblieft niet terug naar het kantoor. Ik heb ontdekt dat iemand de originele archiefbestanden probeert te verwijderen.’
Ik voelde mijn hart sneller kloppen.
“Wat betekent dit?”
Diane keek naar de donkere ramen van het hoofdkantoor.
“Dat iemand weet dat we de waarheid dichter naderen.”
Ik keek naar mijn telefoon.
Thomas wilde me spreken.
David waarschuwde me.
Raymond had een geheim document.
En Jonathan Pierce had zojuist ontdekt dat zijn zorgvuldig opgebouwde plan misschien niet zou slagen.
Ik dacht aan de diamanten armband.
Aan de woorden die Thomas in onze slaapkamer had uitgesproken.
‘Je krijgt wat ik vind dat je verdient.’
Voor het eerst begreep ik dat hij gelijk had, maar niet op de manier waarop hij het had bedoeld.
Ik zou krijgen wat ik verdiende.
Niet omdat hij het mij gaf.
Maar omdat ik niet langer zou toestaan dat hij bepaalde wat mijn waarde was.
En terwijl de regen tegen de autoruiten tikte, wist ik dat de grootste confrontatie nog moest beginnen.
Want ergens in de archieven van Grant Holdings lag een document dat zelfs Thomas nooit had durven bekijken.
Een document dat niet alleen zijn huwelijk, maar mogelijk zijn hele onderneming op zijn grondvesten zou doen schudden.
Ik kan het verhaal hierna rechtstreeks verderzetten met de verborgen overeenkomst, de ontmaskering van Jonathan en Brooke en een spectaculaire confrontatie waarin Eleanor eindelijk de volledige waarheid ontdekt.
