Hij wilde meer dan ik ooit had beseft.

“Maar waarom heeft mijn vader dat geregeld?”

Victoria keek me aan.

“Omdat hij wist dat David ooit zou terugkomen.”

Ze sloeg de laatste pagina om.

Daar stond een handgeschreven notitie.

Als Emma ooit wordt gedwongen haar aandelen over te dragen, moet de volledige eigendom van het familiebedrijf aan haar worden toegewezen. Geen enkele andere erfgenaam mag zeggenschap verkrijgen.

Ik voelde tranen opkomen.

Mijn vader had me beschermd met een regeling waarvan ik het bestaan niet eens kende.

Maar Victoria had nog iets.

Ze haalde een tweede document uit de map.

“Er is een probleem.”

“Wat nu weer?”

“De overdracht is vorige maand al in gang gezet.”

Ik keek naar de datum.

De overdracht was ondertekend door iemand die bevoegd leek te zijn.

Mijn naam stond onderaan.

Maar ik had het document nooit gezien.

Ik keek naar Victoria.

“Wie heeft dit ingediend?”

Ze slikte.

“Grant.”

“Maar hij had geen toegang.”

“Daarom heeft hij iemand nodig gehad die de registratie kon bevestigen.”

“Wie?”

Victoria schoof een laatste pagina naar me toe.

Ik keek naar de handtekening.

En toen voelde ik mijn bloed koud worden.

Het was niet de handtekening van Grant.

Het was die van Maya Chen.

Mijn advocate.

Ik staarde naar de naam.

“Dit kan niet.”

Victoria zei niets.

Ik pakte mijn telefoon en belde Maya.

Ze nam onmiddellijk op.

“Emma?”

“Ik ben bij Brooks Medical Supply.”

“Wat is er?”

“Er ligt een document met jouw handtekening op tafel.”

Aan de andere kant van de lijn bleef het stil.

“Welke handtekening?” vroeg Maya uiteindelijk.

“Een overdracht van twintig procent van de aandelen. Een overdracht die vorige maand is ingediend.”

“Dat is onmogelijk.”

“Dan wil ik dat je me uitlegt waarom jouw naam erop staat.”

Er volgde een lange stilte.

Toen hoorde ik haar zacht zeggen:

“Emma, luister goed. Je moet daar onmiddellijk weggaan.”

Ik stond op.

“Waarom?”

“Omdat ik niet weet wie dat document heeft geplaatst.”

“Maar het draagt jouw handtekening.”

“Ik heb het niet ondertekend.”

“Wie dan wel?”

Maya ademde diep in.

“Ik denk dat iemand mijn identiteit heeft gebruikt.”

Ik keek naar Victoria.

Ze werd bleek.

Op dat moment ging de vergaderkamerdeur open.

Een man stapte naar binnen.

Grant.

Hij droeg een donker pak en had een kleine glimlach op zijn gezicht.

“Goedemorgen, Emma.”

Ik verstijfde.

“Wat doe jij hier?”

Hij keek naar de documenten op tafel.

“Ik zie dat je de oude administratie hebt gevonden.”

Victoria stapte achteruit.

“Je mag hier niet zijn.”

Grant negeerde haar.

Hij keek naar mij.

“Je hebt veel vragen. Ik heb eindelijk de antwoorden.”

Ik pakte mijn telefoon steviger vast.

“Ga weg.”

“Niet voordat je hebt gehoord wat je vader heeft gedaan.”

“Mijn vader is dood.”

“Precies. En hij heeft je een bedrijf nagelaten dat niet van hem was.”

Ik voelde mijn hart bonzen.

“Wat bedoel je?”

Grant liep naar de tafel en legde een vinger op het document.

“Je moeder was de oorspronkelijke eigenaar. Thomas heeft haar aandelen gebruikt om het bedrijf op te bouwen. Maar hij heeft nooit de volledige controle gehad.”

“Dat is niet waar.”

“Lees de kleine lettertjes.”

Ik keek naar het document.

Grant boog zich naar me toe.

“En weet je wat het mooiste is? Als de overdracht wordt bevestigd, ben jij niet langer de meerderheidsaandeelhouder.”

“Je liegt.”

“Vraag het Maya.”

Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn en draaide het scherm naar me.

Er stond een e-mail open.

Van Maya Chen.

Aan Grant Holdings.

Onderwerp: Definitieve overdracht aandelen Brooks Medical Supply.

Ik keek naar de datum.

Een week geleden.

Ik keek naar de afzender.

Het adres was dat van Maya.

Maar de inhoud was kort.

Alles is voorbereid. Zodra Emma tekent, kan de overdracht worden afgerond.

Mijn maag draaide om.

“Wat is dit?”

Grant glimlachte.

“De waarheid.”

Ik keek naar hem.

Toen naar Victoria.

Toen weer naar het scherm.

“Dit is vervalst.”

“Misschien.”

“Je hebt mijn advocate erin geluisd.”

“Misschien.”

“Waarom ben je hier?”

Zijn glimlach verdween.

“Omdat ik je nog één kans wil geven.”

“Welke kans?”

Hij schoof een nieuwe overeenkomst naar me toe.

“Onderteken dit. Je krijgt een vergoeding, je behoudt je huis en je kunt verder met je leven. Ik neem het bedrijf over en iedereen kan doen alsof dit nooit is gebeurd.”

Ik keek naar de overeenkomst.

Daarna keek ik hem recht aan.

“Je hebt me geslagen. Je hebt mijn handtekening vervalst. Je hebt geprobeerd mijn bedrijf te stelen. Je hebt mogelijk iets te maken met de dood van mijn vader.”

Grant boog zijn hoofd.

“Je weet niet wat je zegt.”

“Dan zal de politie het uitzoeken.”

Hij lachte.

“Je denkt nog steeds dat de politie je kan helpen?”

Hij zette een stap dichterbij.

“Emma, er zijn mensen die veel machtiger zijn dan jij. Mensen die al jaren achter dit bedrijf aan zitten. Mensen die niet zullen stoppen omdat je een paar documenten hebt gevonden.”