Maar het document was niet alleen ondertekend door Warren.
Er stond ook een tweede handtekening.
Paige Keen.
Ik staarde naar het scherm.
Mijn zus had mijn handtekening vervalst.
Of ze had op zijn minst meegewerkt aan het document waarin stond dat ik afstand had gedaan van mijn erfenis.
Ik voelde een golf van misselijkheid.
Jenna zag mijn gezicht.
“Wat is er?”
Ik liet haar de foto zien.
Ze vloekte zachtjes.
“Ze heeft je verraden.”
Ik keek naar de handtekening.
“Ik weet niet eens waarom.”
Mijn telefoon ging.
Dit keer was het Paige.
Ik nam op.
“Wat?”
“Mallory, we moeten praten.”
“Over wat?”
“Over de documenten.”
“Welke documenten?”
“Je weet precies welke.”
Ik lachte bitter.
“Ja. De documenten waarop jij mijn naam hebt gezet.”
Paige zweeg.
“Ik wist dat je erachter zou komen.”
Ik verstijfde.
“Wat?”
“Luister, ik heb geen keuze gehad.”
“Je hebt mijn handtekening vervalst.”
“Het was niet mijn idee.”
“Maar je hebt het gedaan.”
“Papa zei dat het tijdelijk was.”
“Wat was tijdelijk?”
“De overdracht.”
“Welke overdracht, Paige?”
Ze begon te huilen.
“De trust. Het geld. Alles.”
Ik stond op.
“Je hebt mijn erfenis gestolen.”
“Ik heb niets gestolen!”
“Dan waarom staat jouw handtekening op het document?”
“Omdat papa me vroeg te helpen.”
“En waarom?”
Ze zweeg.
“Paige, waarom?”
Toen zei ze iets wat ik nooit had verwacht.
“Omdat papa zei dat als we het geld niet zouden verplaatsen, jij erachter zou komen dat je niet zijn dochter bent.”
De wereld leek stil te vallen.
Ik kon geen adem meer halen.
“Wat zei je?”
Paige snikte.
“Ik wilde het je niet vertellen.”
“Wat bedoel je met dat ik niet zijn dochter ben?”
“Papa zei dat oma bewijs had gevonden.”
“Bewijs waarvan?”
“Dat jij niet van hem bent.”
Ik sloot mijn ogen.
“Wie is mijn biologische vader?”
Paige antwoordde niet.
“Paige!”
Toen fluisterde ze:
“Daniel Mercer.”
Ik liet mijn telefoon bijna vallen.
“Wat?”
“Je bent niet de dochter van Warren. Je bent de dochter van Daniel.”
Ik hoorde haar huilen.
“En papa wist het al die tijd.”
Ik voelde mijn knieën slap worden.
“Waarom heeft hij me dan opgevoed?”
Paige antwoordde zacht:
“Omdat hij dacht dat oma’s geld uiteindelijk naar hem zou gaan.”
Ik ging langzaam zitten.
“En toen oma mij als enige begunstigde aanwees…”
“Toen werd hij bang.”
“Daarom heeft hij me eruit gezet?”
“Ja.”
“Daarom wilde hij dat ik tekende?”
“Ja.”
“En jij hebt geholpen?”
Paige begon te snikken.
“Het spijt me.”
Ik keek naar Jenna.
Ze stond vlak naast me en had gehoord wat Paige zei.
“Waarom zou ik je geloven?” vroeg ik.
“Omdat ik je iets kan laten zien.”
“Wat?”
“Een brief van oma. Ze heeft hem aan mij gegeven voordat ze stierf.”
Ik voelde mijn hart bonzen.
“Waarom heb je die niet eerder laten zien?”
“Omdat papa hem wilde hebben.”
“Waar is hij?”
“Bij mij.”
“Wat staat erin?”
Paige zweeg even.
Toen zei ze:
“Dat jij de waarheid moet weten over je geboorte.”
Ik slikte.
“Kom naar de politie.”
“Nee!”
“Waarom niet?”
“Omdat papa weet dat ik de brief heb.”
“Dan moet je juist naar de politie.”
“Je begrijpt het niet. Hij heeft me bedreigd.”
Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.
“Wat heeft hij gedaan?”
“Vorige week heeft hij gezegd dat als ik niet meewerkte, hij ervoor zou zorgen dat ik alles verloor.”
“Wat bedoel je?”
“Mijn baan. Mijn auto. Mijn appartement. Alles.”
“Paige, je bent volwassen.”
“Niet als hij al mijn schulden beheert.”
Ik sloot mijn ogen.
Mijn vader had haar dus ook afhankelijk gemaakt.
Misschien was Paige niet alleen de begunstigde geweest van zijn voorkeur.
Misschien was ze ook een pion.
“Luister naar me,” zei ik. “Ik ga je helpen, maar je moet eerlijk zijn.”
“Dat zal ik.”
“Waar ben je?”
“In mijn appartement.”
“Blijf daar. Ik stuur de rechercheur.”
“Nee, Mallory. Ik moet je persoonlijk spreken.”
“Dat kan bij de politie.”
“Alsjeblieft.”
Ik keek naar Jenna.
Ze schudde onmiddellijk haar hoofd.
Ik zei tegen Paige:
“Ik kom niet alleen. En ik ga niets doen zonder dat de rechercheur het weet.”
Ze begon opnieuw te huilen.
“Goed.”
Voordat ik ophing, hoorde ik haar nog fluisteren:
“En Mallory?”
“Ja?”
“Er is nog iets wat je moet weten.”
“Wat?”
“Papa heeft oma niet alleen financieel bedrogen.”
“Wat dan?”
“De nacht voordat oma stierf, was hij bij haar thuis.”
Mijn hart sloeg over.
“Wat heeft hij gedaan?”
Paige fluisterde:
“Hij heeft haar medicijnen verwisseld.”
Toen verbrak ze de verbinding.
Ik bleef roerloos zitten.
Jenna pakte mijn hand.
“Wat zei ze?”
Ik keek naar haar.
“Mijn vader heeft misschien mijn grootmoeder vermoord.”
Rechercheur Collins kwam binnen twintig minuten naar Jennas appartement.
Ze luisterde naar de volledige opname van mijn gesprek met Paige en vroeg me om niets te verwijderen.
“Dit is ernstig,” zei ze.
“Kan mijn vader daarvoor worden gearresteerd?”
