Marianne keek naar Victor.
“Dit document bevat een verklaring waarin Lily bevestigt dat zij de uiteindelijke eigenaar is van Monroe Property Foundation.”
Lily keek ons aan.
“Wat is dat?”
“Een stichting die op jouw naam staat,” zei ik.
Ze werd nog bleker.
“Ik heb nooit een stichting gehad.”
Victor schraapte zijn keel.
“Het is een administratieve constructie.”
“Waarvoor?” vroeg ik.
Hij keek naar mij.
“Voor een project.”
“Een project van twaalf miljoen dollar?”
Zijn glimlach verdween.
Marianne legde het document terug in de map.
“Dit document wordt niet ondertekend.”
Victor pakte zijn aktetas.
“Dan zal ik dit aan meneer Whitaker moeten melden.”
Ik keek hem aan.
“Dat kunt u doen.”
Hij liep naar de deur.
Maar voordat hij vertrok, draaide hij zich om.
“U moet voorzichtig zijn, mevrouw Whitaker. U weet niet hoeveel mensen hier belang bij hebben.”
Ik glimlachte koud.
“Dan is het hoog tijd dat ik ze leer kennen.”
Hij vertrok.
Lily sloot de deur en leunde ertegenaan.
“Wat gebeurt er?”
Ik pakte haar handen.
“Ik denk dat Preston jouw naam heeft gebruikt om geld te verplaatsen.”
Ze keek me ongelovig aan.
“Waarom zou hij dat doen?”
“Omdat hij dacht dat niemand het zou merken.”
“Maar ik heb niets gedaan.”
“Dat weet ik.”
Ze keek naar de map op tafel.
“Is dit waarom Celeste gisteren op mijn stoel zat?”
Ik antwoordde niet meteen.
“Misschien.”
Lily begon te huilen.
“Ik wil gewoon trouwen. Ik wil niet betrokken raken bij jullie problemen.”
Ik trok haar tegen me aan.
“Dat ga je ook niet worden. Ik beloof je dat ik dit oplos.”
Maar terwijl ik haar vasthield, wist ik dat de situatie veel ernstiger was dan ik had gedacht.
Preston had niet alleen geld naar Celeste overgemaakt.
Hij had een constructie opgezet waarin de naam van mijn nichtje werd gebruikt.
En Victor Hale was bereid persoonlijk bij haar thuis te verschijnen om haar te laten tekenen.
Dat betekende dat er nog iemand achter het plan zat.
Iemand die wist dat ik de documenten had ontdekt.
Iemand die niet wilde dat Lily vragen stelde.
Die avond kwam Nathan naar Lily’s huis.
Hij had bloemen meegenomen en een kleine doos met gebak. Toen hij zag dat Lily had gehuild, zette hij alles neer en sloeg zijn armen om haar heen.
“Wat is er gebeurd?”
Lily vertelde hem alles.
Hij luisterde zonder haar te onderbreken.
Toen ze klaar was, keek hij naar mij.
“Wat heb je nodig?”
Ik was even verrast door de vraag.
“Wat bedoel je?”
“Als iemand Lily bedreigt, wil ik weten wat ik kan doen.”
“Blijf bij haar.”
Hij knikte.
“Dat was ik toch al van plan.”
Lily legde haar hoofd tegen zijn schouder.
Ik keek naar hen en voelde een pijnlijke herinnering aan mijn eigen trouwdag.
Preston had toen ook bloemen meegenomen.
Hij had mijn hand vastgehouden terwijl we voor onze vrienden beloofden elkaar nooit te verlaten.
Ik had gedacht dat woorden genoeg waren.
Nu wist ik dat liefde pas betekenis kreeg wanneer iemand moest kiezen tussen gemak en loyaliteit.
Nathan had niet eens geaarzeld.
Preston wel.
Mijn telefoon trilde.
Een e-mail van een onbekend adres.
Onderwerp: Je weet niet wie je beschermt.
Ik opende het bericht.
Er stond één alinea.
Als je denkt dat Lily onschuldig is, vraag haar dan waarom haar moeder tien jaar geleden een rekening heeft geopend bij Caldwell Trust. Vraag haar waarom er elke maand geld op die rekening werd gestort. En vraag vooral waarom de laatste betaling pas gisteren is uitgevoerd.
Ik las het opnieuw.
Daarna keek ik naar Lily.
Ze zat met haar hoofd tegen Nathans schouder.
Ik voelde een nieuwe vraag opkomen.
“Lily?”
Ze keek op.
“Ja?”
“Mag ik je iets vragen over je moeder?”
Haar glimlach verdween.
“Wat?”
“Had je moeder ooit een rekening bij Caldwell Trust?”
Ze fronste.
“Waarom vraag je dat?”
“Omdat ik een document heb ontvangen waarin haar naam wordt genoemd.”
Lily keek naar Nathan.
Toen weer naar mij.
“Mijn moeder had een rekening waar ze nooit over sprak.”
“Wat voor rekening?”
“Ik weet het niet. Ik vond ooit een brief van een bank. Ze zei dat het niets belangrijks was.”
“Heb je die brief nog?”
Lily stond langzaam op.
“Misschien.”
Ze liep naar de kast in de woonkamer en haalde een oude doos tevoorschijn.
Daarin zaten foto’s, kaarten, enkele documenten en een klein notitieboek.
Ze bladerde door de papieren.
Toen haalde ze een envelop tevoorschijn.
De envelop was vergeeld.
Mijn naam stond erop.
Evelyn.
Ik keek haar aan.
“Waarom staat mijn naam daarop?”
Lily schudde haar hoofd.
“Ik weet het niet. Ik heb hem nog nooit geopend.”
Ik pakte de envelop aan.
Het handschrift was van mijn tante.
De moeder van Lily.
Ik maakte hem voorzichtig open.
Binnenin zat een brief.
Mijn lieve Evelyn,
