“Een verzoek om de trust tijdelijk te bevriezen.”

Marianne pakte het aan.

Haar gezicht veranderde onmiddellijk.

“Waar heeft hij dit ingediend?”

“Bij de rechtbank.”

“Wanneer?”

“Vanochtend.”

Ik keek naar haar.

“Waarom?”

Celeste slikte.

“Omdat hij weet dat Lily morgen de trust kan activeren.”

Marianne las de eerste pagina.

Toen keek ze op.

“Dit is niet alleen een verzoek om de trust te bevriezen.”

“Wat bedoelt u?” vroeg Nathan.

Marianne draaide het document naar ons toe.

Bovenaan stond een verzoek tot tijdelijke bewindvoering.

De naam van de voorgestelde bewindvoerder was Preston Whitaker.

Ik voelde mijn hart bonzen.

Hij wilde niet alleen Lily’s eigendom overnemen.

Hij wilde haar juridisch onder zijn controle plaatsen.

“Dat kan hij niet zomaar,” zei ik.

Marianne keek naar mij.

“Nee. Maar hij heeft een verklaring toegevoegd waarin staat dat Lily niet in staat is zelfstandig financiële beslissingen te nemen.”

Lily werd bleek.

“Wat?”

Ik keek naar Celeste.

“Wie heeft die verklaring opgesteld?”

Celeste aarzelde.

Toen zei ze:

“Een arts.”

Marianne boog zich over het document.

“Welke arts?”

Celeste fluisterde de naam.

Ik herkende hem onmiddellijk.

Het was de arts die mijn tante tijdens haar laatste maanden had behandeld.

De man die op haar overlijdensverklaring had getekend.

Ik keek naar Marianne.

“Dat kan niet.”

Ze bladerde verder.

Toen zag ze de handtekening.

“Dit is vervalst.”

Celeste knikte.

“Ik weet het.”

“Hoe?”

“Omdat ik erbij was toen Preston het liet maken.”

Lily sloeg haar hand voor haar mond.

“Waarom heb je niets gedaan?”

Celeste keek naar haar.

“Omdat ik dacht dat ik veilig zou zijn als ik hem hielp.”

“En nu?”

Celeste keek naar haar buik.

“Nu weet ik dat mijn kind veilig moet zijn.”

Ik zweeg.

Ze legde haar hand op de envelop.

“Ik wil niet dat mijn baby opgroeit met een vader die andere kinderen als bezit behandelt.”

Voor het eerst keek ik naar haar zonder alleen de vrouw te zien die mijn huwelijk had vernietigd.

Ik zag iemand die misschien te laat had begrepen met wie ze zich had verbonden.

Maar dat betekende niet dat ik haar zou vertrouwen.

“Je gaat alles aan de politie vertellen,” zei ik.

Ze knikte.

“Dat zal ik doen.”

“En je gaat niets verbergen.”

“Dat beloof ik.”

“Je belofte betekent voorlopig niets voor me.”

Ze keek naar de grond.

“Dat begrijp ik.”

De volgende ochtend werd ik om 06.10 uur wakker.

Mijn telefoon stond vol gemiste oproepen.

Preston had twaalf keer gebeld.

Victor Hale had drie berichten gestuurd.

En er was een e-mail van een onbekend adres.

Ik opende hem.

Onderwerp: Laat Lily vandaag niet trouwen.

De tekst bestond uit één zin.

Als ze de trust activeert, zal ze ontdekken dat haar moeder niet de enige is die haar heeft voorgelogen.

Ik las het opnieuw.

Daarna belde ik Marianne.

Ze nam onmiddellijk op.

“Heb je de e-mail gezien?” vroeg ik.

“Ja.”

“Wat betekent dit?”

“Ik weet het niet.”

“Kan iemand de trust nog blokkeren?”

“Alleen met een geldig rechterlijk bevel.”

“En Preston heeft dat aangevraagd.”

“Ja.”

“Hoe groot is de kans dat hij het krijgt?”

Marianne zweeg.

“Dat hangt af van de documenten die hij heeft ingediend.”

Ik keek naar de trouwjurk die aan de kast hing.

“Wat als hij het bevel krijgt voordat Lily trouwt?”

“Dan kan de trust tijdelijk worden bevroren.”

“En het gebouw?”

“Dan mag er niets mee gebeuren totdat de rechtbank beslist.”

Ik keek naar mijn telefoon.

“Ik wil dat je de rechterlijke aanvraag onmiddellijk aanvecht.”

“Dat ben ik al aan het doen.”

“En de vervalste medische verklaring?”

“Die wordt onderzocht.”

Ik ademde diep in.

“Marianne, ik wil dat Lily vandaag gewoon kan trouwen.”

“Dat gaan we proberen.”

Ik hing op.

Toen hoorde ik een zachte klop op mijn slaapkamerdeur.

Lily stond in de deuropening.

Ze droeg haar witte ochtendjas en had haar haar los over haar schouders hangen.

“Ben je wakker?”

Ik glimlachte.

“Blijkbaar.”

Ze kwam naast me zitten.

“Ik heb vannacht nagedacht.”

“Waarover?”

“Over mijn moeder.”

Ik pakte haar hand.

“Wat heb je bedacht?”

“Ze heeft me altijd gezegd dat ik nooit iemand moest laten beslissen wat ik waard was.”

Ik glimlachte verdrietig.

“Dat klinkt als iets wat ze ook tegen mij zou hebben gezegd.”

Lily keek naar de trouwjurk.

“Ik wil vandaag trouwen.”

“Ben je zeker?”

Ze knikte.

“Ja. Niet omdat Preston dat niet wil. Niet omdat ik hem wil bewijzen dat hij me niet kan tegenhouden. Maar omdat ik van Nathan houd.”

Ik voelde mijn ogen branden.

“Dan gaan we ervoor zorgen dat je vandaag een prachtige dag krijgt.”

Ze leunde tegen me aan.

“En Evelyn?”

“Ja?”

“Als je straks je ring afdoet, wil je dan niet denken dat je gefaald hebt?”

Ik keek haar aan.

Ze glimlachte voorzichtig.

“Je hebt me geleerd dat je niet bij iemand hoeft te blijven die je pijn doet om te bewijzen dat je van hem houdt.”