‘Dat dacht ik ook. Maar volgens de documenten is Eleanor nooit overleden. Er is zelfs een recente paspoortaanvraag op haar naam.’

Ik keek naar de foto.

‘Waarom heeft niemand mij ooit over haar verteld?’

Victoria zweeg.

Toen zei ze:

‘Omdat er iets in het oude testament staat wat jouw familie waarschijnlijk jarenlang verborgen heeft gehouden.’

‘Wat?’

‘Je grootmoeder heeft haar vermogen verdeeld onder haar twee dochters. Maar er is een voorwaarde. De ene dochter mocht pas aanspraak maken op haar deel wanneer de andere dochter geen directe erfgenamen meer had.’

Ik voelde mijn hart bonzen.

‘Dat betekent…’

‘Dat jij en je moeder belangrijk zijn voor de erfenis. Maar het betekent ook dat Eleanor financieel voordeel kan hebben bij een situatie waarin jij niet langer in staat bent je rechten uit te oefenen.’

Ik kon nauwelijks spreken.

‘Denkt u dat ze achter mijn geld aan zit?’

‘Dat weten we nog niet. Maar ze heeft vorige week een afspraak gehad met Caleb en Alyssa.’

Ik keek naar mijn buik.

‘Ze weten dat ik zwanger ben.’

‘Ja.’

‘Ze weten dat mijn dochter binnenkort geboren wordt.’

‘Ja.’

‘En ze weten dat ik alles wil beschermen.’

Victoria zweeg even.

Toen zei ze:

‘Charlotte, ik denk dat het tijd is dat je je moeder naar de waarheid vraagt.’

Mijn moeder arriveerde die middag.

Ze droeg een lichtblauwe blouse en zag er vermoeid uit.

Ik had haar nog nooit zo nerveus gezien.

Ze ging tegenover mij zitten.

‘Je hebt Eleanor gevonden,’ zei ze.

Het was geen vraag.

Ik knikte.

‘Waarom heb je me nooit verteld dat je een zus had?’

Mijn moeder keek naar haar handen.

‘Omdat ze uit ons leven is verdwenen toen ik achttien was.’

‘Waarom?’

Ze haalde diep adem.

‘Mijn moeder had twee dochters. Eleanor was de oudste. Ze was slim, ambitieus en altijd op zoek naar meer. Ze wilde het familiefonds volledig controleren.’

‘En jij?’

‘Ik wilde er niets mee te maken hebben.’

Ik keek haar aan.

‘Wat is er gebeurd?’

Mijn moeder begon te huilen.

‘Eleanor heeft geprobeerd de handtekening van onze moeder te vervalsen. Toen dat werd ontdekt, kreeg ze ruzie met iedereen. Ze vertrok en liet ons geloven dat ze naar Europa was verhuisd.’

‘Maar ze leefde nog.’

Mijn moeder knikte.

‘Ik heb haar jaren geleden nog één keer gezien.’

‘Wanneer?’

‘Toen jij zes jaar oud was.’

Ik verstijfde.

‘Wat?’

‘Ze kwam naar ons huis. Ze wilde je ontmoeten.’

‘Waarom heb je dat niet verteld?’

‘Omdat ze je meenam naar haar auto en probeerde je vader onder druk te zetten.’

Mijn hart begon sneller te kloppen.

‘Wat bedoel je?’

Mijn moeder pakte mijn handen.

‘Ze zei dat ze je mee zou nemen als je vader niet instemde met haar eisen.’

Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.

‘Heeft ze mij ontvoerd?’

‘Nee. Je vader kwam op tijd naar buiten.’

Ik keek naar de documenten.

‘En nu werkt ze samen met Caleb.’

Mijn moeder knikte.

‘Ik denk dat ze hem gebruikt.’

‘Waarom?’

Mijn moeder keek naar mijn buik.

Toen zei ze iets wat ik nooit zou vergeten.

‘Omdat Eleanor niet alleen jouw erfenis wil. Ze wil dat jouw dochter wordt geboren zonder dat jij de controle over haar leven hebt.’

Ik voelde mijn handen koud worden.

‘Waarom zou ze dat willen?’

Mijn moeder antwoordde zacht:

‘Omdat jouw dochter volgens het testament de enige persoon is die uiteindelijk het hele familiefonds kan erven.’

Ik keek naar mijn moeder.

Toen naar de documenten.

En toen naar mijn buik.

Ik begreep eindelijk waarom Caleb zo dringend wilde dat ik het appartement verliet.

Waarom hij mijn handtekening had vervalst.

Waarom hij mijn financiële situatie probeerde te vernietigen.

Hij wilde niet zomaar scheiden.

Hij wilde mij buitenspel zetten voordat onze dochter werd geboren.

Maar er was één ding waar hij geen rekening mee had gehouden.

Ik was niet langer de vrouw die wachtte tot hij thuiskwam.

Ik was de moeder van zijn kind.

En ik zou niet toestaan dat iemand haar toekomst gebruikte als een manier om rijk te worden.

Ik pakte mijn telefoon en belde Victoria.

‘Ik wil een spoedprocedure starten om mijn vermogen en de rechten van mijn ongeboren dochter te beschermen.’

‘Dat kan ik regelen.’

‘En ik wil een volledige kopie van het testament.’

‘Die krijg je.’

Ik keek naar mijn moeder.

‘En daarna wil ik Eleanor ontmoeten.’

Mijn moeder schudde onmiddellijk haar hoofd.

‘Dat is gevaarlijk.’

‘Misschien.’

‘Charlotte, alsjeblieft.’

Ik legde mijn hand op haar arm.

‘Ik heb zeven jaar lang gedacht dat ik mijn leven met Caleb aan het opbouwen was. Nu weet ik dat mensen achter mijn rug plannen hebben gemaakt die veel ouder zijn dan mijn huwelijk.’

Ik keek naar de foto van Eleanor.

‘Ik wil weten waarom.’

Die avond ontving ik een laatste bericht.

Niet van Caleb.

Niet van Alyssa.

Van Eleanor.