Ik voelde mijn hart sneller kloppen.
‘Hoe wist hij dat?’
‘Omdat hij je medische dossier had laten onderzoeken.’
Declan vloekte.
‘Moeder! Waarom heb je mij dit nooit verteld?’
Eleanor keek hem aan.
‘Omdat ik toen nog dacht dat je vader gelijk had.’
Ik voelde een koude rilling.
‘Wat bedoelt u?’
Ze keek naar James.
Toen zei ze:
‘Richard wilde dat het kind bij ons zou worden opgevoed.’
Ik voelde mijn keel dichtknijpen.
‘Bij u?’
Ze knikte.
‘Hij had al een kamer laten inrichten. Een kindermeisje aangenomen. Hij had zelfs een school uitgekozen voor een kind dat nog niet geboren was.’
Ik keek naar Declan.
Hij leek totaal overrompeld.
Eleanor haalde een tweede document uit de envelop.
‘Maar er is iets wat je moet weten, Emily.’
Ik pakte het papier aan.
Het was een kopie van een e-mail.
De afzender was Richard Caldwell.
De ontvanger was Daniel Foster.
Mijn advocaat.
Ik begon te lezen.
Zodra de geboorte is bevestigd, moet de moeder ervan worden overtuigd dat het in haar eigen belang is om afstand te doen van haar ouderlijke rechten. De vader zal de volledige voogdij krijgen.
Mijn vingers werden gevoelloos.
Er stond nog een zin onder.
Indien zij weigert, moeten we de bestaande medische informatie gebruiken om haar geschiktheid als moeder in twijfel te trekken.
Ik keek naar Eleanor.
‘Wat is dit?’
Ze boog haar hoofd.
‘Je vader heeft je niet alleen laten volgen, Emily. Hij heeft geprobeerd ervoor te zorgen dat je nooit zelfstandig over je eigen kind zou kunnen beslissen.’
Declan pakte het document uit mijn handen.
Hij las het.
Zijn gezicht werd steeds bleker.
Toen keek hij naar zijn moeder.
‘Hoe lang weet je hiervan?’
Eleanor sloot haar ogen.
‘Vijf maanden.’
‘Vijf maanden?’
‘Ja.’
‘Je wist dat mijn zoon geboren was?’
Ze knikte.
‘Ik wist dat je een zoon had.’
Declan deed een stap achteruit.
‘En je hebt mij niets verteld?’
‘Ik wilde het goedmaken.’
‘Door te zwijgen?’
Eleanor begon te huilen.
‘Ik was bang voor je vader.’
Declan lachte bitter.
‘Wij waren allemaal bang voor hem. Dat is geen excuus meer.’
Ik keek naar de documenten.
Er was iets wat me niet losliet.
Een datum.
De e-mail was verstuurd drie dagen nadat ik de scheidingspapieren had ondertekend.
Ik wees naar het scherm.
‘Er staat nog iets.’
Declan boog zich voorover.
Onder aan de e-mail stond een bijlage.
Een bestandsnaam.
Project Guardian – Caldwell Heir.
Ik voelde mijn hart sneller kloppen.
‘Open het.’
Declan tikte op de bijlage.
Er verscheen een lijst met namen.
Mijn naam.
Declans naam.
De naam van Richard.
En daaronder een naam die ik nog nooit eerder had gezien.
Dr. Samuel Whitmore.
Eleanor sloeg haar hand voor haar mond.
Declan keek haar aan.
‘Wie is dat?’
Ze antwoordde nauwelijks hoorbaar.
‘De arts die verantwoordelijk was voor de medische beoordeling van Emily.’
Ik verstijfde.
‘Mijn arts?’
Eleanor knikte.
‘Ja.’
Ik voelde mijn maag samentrekken.
Want Dr. Whitmore was niet zomaar een arts.
Hij was de man die mij zes dagen geleden had geholpen bij de bevalling.
Hij was degene die James na zijn geboorte op mijn borst had gelegd.
Hij was degene die mij had verteld dat alles goed was gegaan.
Ik keek naar Declan.
‘Wat probeert je familie te doen?’
Hij keek naar het document.
Toen zei hij:
‘Ik denk dat mijn vader niet alleen de voogdij over James wilde.’
‘Wat dan?’
Declan keek me recht aan.
‘Ik denk dat hij ervoor wilde zorgen dat jij nooit zou kunnen bewijzen wat er werkelijk is gebeurd.’
Op dat moment kreeg ik een bericht.
Van het ziekenhuis.
Mevrouw Caldwell, er is een probleem vastgesteld in het geboortedossier van uw zoon. Wij verzoeken u dringend vandaag nog contact op te nemen met onze juridische afdeling.
Ik las het twee keer.
Toen liet ik mijn telefoon aan Declan zien.
Hij pakte hem aan.
Zijn ogen werden groot.
‘Dit kan niet.’
‘Wat?’
Hij keek naar Eleanor.
‘Moeder, vertel haar wat je weet.’
Eleanor begon opnieuw te huilen.
‘Richard heeft ervoor gezorgd dat het ziekenhuis een tweede dossier heeft aangemaakt.’
Ik voelde mijn hart bonzen.
‘Een tweede dossier?’
Ze knikte.
‘Volgens dat dossier heeft James een andere biologische vader.’
De kamer leek om mij heen te draaien.
‘Wat?’
Declan sloeg zijn hand tegen de tafel.
‘Dat is onmogelijk!’
Eleanor keek naar mij.
‘Ik weet dat je me niet gelooft, maar er is nog iets.’
Ze haalde een laatste foto uit haar tas.
Een oude foto van een pasgeboren baby.
Achterop stond een datum.
De datum waarop James was geboren.
En daaronder stond een handgeschreven naam.
Baby Caldwell – Afdeling B.
Ik keek naar de foto.
Toen naar Eleanor.
‘Waarom laat u mij dit zien?’
Ze keek naar Declan.
En zei:
‘Omdat James misschien niet de enige baby is die op die dag onder de naam Caldwell is geregistreerd.’
