Ze knikte nauwelijks zichtbaar.

Toen stond ik op.

‘Ik wil dat iedereen even naar het scherm kijkt.’

De technische medewerker achter in de zaal startte de opname.

De livestream verscheen.

Sloane liep door mijn penthouse.

‘Een echte vrouw weet hoe ze zijn geld moet uitgeven.’

Gelach.

Grant kuste haar nek.

‘Ze merkt op wat ik haar zeg te zien.’

De kamer werd stil.

Daarna verscheen het fragment waarin Sloane de diamanten armband liet zien.

‘Denk je dat ze het al gemerkt heeft?’

Grant lachte.

‘Ze merkt op wat ik haar zeg te zien.’

Ik keek naar de bestuursleden.

‘Dit is de man die vanochtend beweerde dat ik emotioneel niet stabiel genoeg ben om leiding te geven.’

Niemand zei iets.

De opname ging verder.

De betaalterminal piepte.

Geweigerd.

Sloane keek verbaasd naar de camera.

Grant pakte zijn telefoon.

Toen kwam het fragment waarin de beveiliging arriveerde en hem vertelde dat zijn toegang tot het penthouse was ingetrokken.

Zijn champagneglas brak op de marmeren vloer.

Ik stopte de opname.

‘Dat is de versie van de gebeurtenissen die tweeënzestigduizend mensen hebben gezien. De volledige opname is veiliggesteld. De originele stream is opgeslagen. De reacties, tijdstempels en betaalmeldingen zijn eveneens bewaard.’

Grant keek me aan.

‘Je hebt me publiekelijk vernederd.’

Ik schudde mijn hoofd.

‘Nee. Ik heb niets uitgezonden.’

Hij opende zijn mond, maar er kwam geen geluid.

‘Jij hebt dat gedaan.’

De stemming werd uitgesteld.

Niet omdat Grant nog een kans verdiende, maar omdat Victoria een formeel onderzoek wilde laten uitvoeren voordat het bestuur een definitief besluit nam.

Grant werd tijdelijk geschorst als operationeel directeur.

Zijn toegang tot de financiële systemen werd geblokkeerd.

Zijn bevoegdheid om namens Whitmore Hospitality contracten te ondertekenen werd ingetrokken.

Hij mocht het bedrijfsterrein alleen nog betreden op afspraak.

Toen de vergadering werd beëindigd, liep Eleanor onmiddellijk naar me toe.

‘Je hebt geen idee wat je hebt gedaan.’

Ik stopte mijn documenten in mijn tas.

‘Ik denk dat ik dat heel goed weet.’

Ze kwam dichterbij.

‘Grant heeft fouten gemaakt. Mannen maken fouten. Dat betekent niet dat je je huwelijk en je familiebedrijf moet vernietigen.’

‘Mijn familiebedrijf is niet vernietigd. Het wordt onderzocht.’

‘Je zult hier spijt van krijgen.’

Ik keek naar haar pareloorbellen.

‘Is dat een dreigement?’

‘Een waarschuwing.’

‘Dan geef ik u er ook een. Blijf uit de buurt van mijn moeder.’

Eleanor’s gezicht verstarde.

‘Wat heeft je moeder hiermee te maken?’

Ik keek haar aan.

‘Dat vraag ik me ook af.’

Ze zei niets.

Maar haar blik veranderde.

Heel even.

Een fractie van een seconde.

En toen wist ik dat ik iets had geraakt waar ze niet over wilde praten.

Om 10:42 uur stond ik weer bij het ziekenhuisbed van mijn moeder.

Ze was wakker.

Haar ogen waren vermoeid, maar ze herkende me onmiddellijk.

‘Je bent er,’ fluisterde ze.

Ik pakte haar hand.

‘Natuurlijk ben ik er.’

Ze probeerde te glimlachen.

‘Je ziet eruit alsof je niet geslapen hebt.’

‘Dat heb ik ook niet.’

‘Grant?’

Ik keek naar haar.

‘Wat weet je over hem?’

Ze sloot haar ogen.

Ik voelde mijn maag samentrekken.

‘Mam?’

‘Niet hier.’

‘Waarom niet?’

Ze keek naar de deur.

‘Omdat ik niet weet wie er allemaal meeluistert.’

Ik boog me dichter naar haar toe.

‘Mam, Grant heeft mijn geld gebruikt. Hij heeft Sloane toegang gegeven tot mijn penthouse. Hij wilde vandaag de controle over Whitmore Hospitality overnemen.’

Mijn moeder kneep in mijn hand.

‘Hij heeft het dus geprobeerd.’

Ik verstijfde.

‘Je wist ervan?’

Ze keek me aan.

‘Ik heb je gewaarschuwd.’

Ik herinnerde me de telefoongesprekken van de afgelopen maanden. Mijn moeder had Grant nooit vertrouwd. Ze had hem altijd vriendelijk behandeld, maar ze stelde vragen die ik toen onschuldig vond.

Waar kwam zijn geld vandaan?

Waarom had hij zo’n haast met het bedrijf?

Waarom wilde hij altijd weten welke aandelen op mijn naam stonden?

Ik had haar verteld dat ze zich geen zorgen hoefde te maken.

Nu schaamde ik me daarvoor.

‘Waarom heb je me niets verteld?’

Ze slikte.

‘Omdat ik bewijs nodig had.’

‘Waarvan?’

Ze keek naar de deur.

‘Van Eleanor.’

Ik voelde mijn rug verstijven.

‘Wat heeft zij gedaan?’

Mijn moeder antwoordde niet meteen.

Ze keek naar het infuus in haar arm en ademde langzaam uit.

‘Grant is niet de eerste Whitmore die heeft geprobeerd ons bedrijf af te pakken.’

Ik ging rechtop zitten.

‘Wat bedoel je?’

Ze draaide haar hoofd naar me toe.

‘Je vader heeft Whitmore Hospitality niet alleen opgebouwd.’

‘Dat weet ik.’

‘Hij heeft het opgebouwd met iemand anders.’

‘Met wie?’

Mijn moeder keek me aan.

‘Met mijn zus.’

Ik fronste.

‘Je hebt geen zus.’

Ze glimlachte verdrietig.

‘Dat is wat ik je altijd heb verteld.’

Ik voelde mijn keel dichtknijpen.

‘Mam…’

‘Haar naam was Evelyn.’

De naam zei me niets.

‘Wat is er met haar gebeurd?’

Mijn moeder sloot haar ogen.

‘Ze is verdwenen.’