Volgens Vanessa had hij op de dag van Haileys geboorte een document ondertekend waarmee Liam tijdelijk toegang kreeg tot mijn familiefonds.

Ik keek langzaam naar mijn moeder.

‘Wist jij hiervan?’

Ze werd bleek.

‘Nee.’

Maar haar ogen vertelden iets anders.

Ik stond op.

‘Ik ga naar Boston.’

Mijn moeder greep mijn arm.

‘Emily, wacht.’

‘Waarom?’

Ze keek naar Hailey.

Toen fluisterde ze:

‘Omdat er iets is wat je over je vader moet weten.’

Ik voelde mijn hart bonzen.

‘Wat dan?’

Mijn moeder begon te huilen.

‘Je vader wist al maanden dat Liam een affaire had. Hij wist ook dat Liam geld van je wilde.’

‘Waarom heeft hij me niets verteld?’

Ze sloeg haar ogen neer.

‘Omdat hij dacht dat hij daarmee jou en Hailey kon beschermen.’

‘Hoe?’

Ze pakte mijn handen vast.

‘Emily, je vader heeft Liam geholpen om met jou te trouwen.’

Ik trok mijn handen terug.

‘Wat?’

‘Niet omdat hij wist dat Liam een slechte man was. Maar omdat hij dacht dat Liam je zou kunnen helpen het familiefonds te beschermen.’

Ik keek haar aan.

‘Je bedoelt dat mijn huwelijk een zakelijke overeenkomst was?’

Mijn moeder huilde harder.

‘In het begin misschien.’

Ik kon geen woord meer uitbrengen.

Zeven jaar.

Zeven jaar had ik gedacht dat Liam mij had uitgekozen omdat hij van mij hield.

En nu vertelde mijn moeder dat mijn vader mogelijk betrokken was geweest bij de reden waarom wij elkaar überhaupt hadden ontmoet.

Ik pakte mijn jas.

‘Ik wil de waarheid horen.’

‘Emily…’

‘Niet later. Niet morgen. Nu.’

Diezelfde avond zat ik tegenover Vanessa Reed in een kleine verhoorkamer.

Ze zag er anders uit dan op de foto’s die Liam vroeger had laten zien. Haar blonde haar hing los over haar schouders. Haar make-up was uitgelopen en haar handen trilden voortdurend.

Richard zat naast haar.

Ik wilde hem niet eens aankijken.

‘Waarom wilden jullie mij spreken?’ vroeg ik.

Vanessa keek naar Richard.

Hij knikte nauwelijks merkbaar.

Toen begon ze te praten.

‘Liam heeft je nooit verteld hoe we elkaar werkelijk hebben leren kennen.’

‘Ik weet dat jullie een affaire hadden.’

‘Dat was niet het begin.’

Ze haalde een dunne map uit haar tas.

‘Zeven jaar geleden werkte ik bij een financieel adviesbureau. Richard was een van onze belangrijkste klanten. Hij vertelde me dat er een vrouw was die binnenkort een enorm vermogen zou erven.’

Ik voelde mijn maag samentrekken.

‘Ik.’

Vanessa knikte.

‘Richard wilde weten hoe hij toegang tot dat vermogen kon krijgen. Hij had iemand nodig die dicht bij je kon komen.’

Ik keek haar aan.

‘En Liam?’

‘Hij werd aan je voorgesteld.’

Ik voelde mijn keel droog worden.

‘Wie heeft hem aan mij voorgesteld?’

Vanessa keek mij recht aan.

‘Je vader.’

Ik schudde mijn hoofd.

‘Nee.’

‘Het spijt me.’

‘Nee, dat kan niet waar zijn.’

Richard schoof onrustig op zijn stoel.

Vanessa vervolgde:

‘Je vader wist niet dat Liam uiteindelijk met je zou trouwen om je geld te bemachtigen. Maar hij wist wel dat Liam interesse had in het familiefonds. Hij dacht dat hij daarmee een geschikte zakenpartner had gevonden.’

Ik voelde mijn handen trillen.

‘Waarom ben je dan nu pas naar voren gekomen?’

Vanessa keek naar de tafel.

‘Omdat ik zwanger ben.’

Ik verstijfde.

‘Wat?’

Ze legde haar hand op haar buik.

‘Ik ben twaalf weken zwanger.’

Ik keek naar haar en daarna naar Richard.

‘Van Liam?’

Ze knikte.

Ik voelde geen verdriet meer.

Alleen een enorme leegte.

‘En daarom wil je met hem trouwen?’

‘Nee,’ fluisterde ze. ‘Ik wil helemaal niet met hem trouwen.’

Ik fronste.

‘Wat bedoel je?’

Ze keek mij aan met tranen in haar ogen.

‘Omdat Liam niet alleen jouw leven heeft verwoest. Hij heeft ook het mijne vernietigd.’

Ze haalde een tweede document uit de map.

‘Toen ik hem vertelde dat ik zwanger was, eiste hij dat ik een abortus zou ondergaan. Hij zei dat hij al genoeg problemen had met jou en Hailey.’

Ik staarde haar aan.

‘Maar in het telefoongesprek zei hij dat hij met je wilde trouwen.’

‘Dat zei hij omdat hij dacht dat ik het wilde geloven.’

Ze legde het document voor mij neer.

Het was een e-mail van Liam.

Vanessa, zodra Emily het fonds overdraagt, is alles voorbij. Tot die tijd moet je doen alsof onze toekomst nog steeds mogelijk is. Daarna regelen we de rest.

Ik las de zin opnieuw.

En nog eens.

‘Wat bedoelde hij met de rest?’

Vanessa begon te huilen.

‘Ik weet het niet.’

Richard schoof zijn stoel naar achteren.

‘Genoeg. Dit gesprek is voorbij.’

Maar Vanessa pakte mijn arm.

‘Wacht! Er is nog iets.’

Ik keek haar aan.

Ze fluisterde:

‘Liam heeft iemand betaald om Hailey uit jouw huis te halen.’

Mijn bloed stolde.

‘Wanneer?’

‘Morgen.’

Ik belde mijn vader onmiddellijk.

Geen antwoord.

Ik belde opnieuw.

Nog steeds niets.

Toen belde ik mijn moeder.

‘Emily?’

‘Waar is papa?’