Mijn telefoon trilde.

Een onbekend nummer.

Ik keek naar het scherm.

Er verscheen een bericht.

Emily, je kent mij niet echt, maar ik denk dat je moet weten dat Liam niet de enige is die tegen je liegt.

Mijn hart begon sneller te kloppen.

Een tweede bericht volgde.

Vraag hem waar hij afgelopen donderdagavond was. Niet op kantoor. En vraag hem vooral naar de vrouw die hem daar heeft ontmoet.

Ik keek naar de berichten.

Donderdagavond.

Liam had die avond gezegd dat hij een belangrijke vergadering had met investeerders.

Hij was pas om twee uur ‘s nachts thuisgekomen.

Toen ik vroeg waarom zijn overhemd naar een onbekend parfum rook, had hij gezegd dat het door een klant kwam.

Ik typte onmiddellijk een antwoord.

Wie ben je?

Het antwoord kwam vrijwel direct.

Mijn naam is Olivia. Ik werkte tot vorige maand voor Liam.

Daarna ontving ik een foto.

Ik opende hem.

Liam zat aan een restauranttafel tegenover Vanessa. Zijn hand lag over de hare.

Maar dat was niet wat mij het meest schokte.

Naast Vanessa zat een oudere man.

Ik kende hem.

Het was Richard Coleman, de belangrijkste zakenpartner van mijn vader.

Dezelfde man die Liam zeven jaar geleden had geholpen bij het opbouwen van zijn bedrijf.

Onder de foto stond één zin.

Ze hebben niet alleen een affaire, Emily. Ze zijn bezig iets veel groters van je af te pakken.

Ik wachtte tot Hailey weer sliep voordat ik naar beneden ging.

De woonkamer was bijna leeg.

Mijn vader stond bij het raam. Mijn moeder zat op de bank en Liams moeder huilde zachtjes in een zakdoek.

Liam was verdwenen.

‘Waar is hij?’ vroeg ik.

Mijn schoonvader keek op.

‘Hij is naar buiten gegaan.’

‘Heeft hij gezegd waarheen?’

‘Nee.’

Ik haalde mijn telefoon tevoorschijn.

‘Ik denk dat jullie allemaal nog iets moeten zien.’

Ik liet de foto aan mijn vader zien.

Zijn gezichtsuitdrukking veranderde onmiddellijk.

‘Waar heb je dit vandaan?’

‘Van een voormalige medewerkster van Liam.’

Hij nam mijn telefoon aan en bekeek de afbeelding opnieuw.

‘Dat is Richard.’

‘Ja.’

Mijn vader liep naar de tafel en ging zitten.

‘Emily, luister goed. Ik wil dat je me precies vertelt wat deze vrouw heeft geschreven.’

Ik las de berichten voor.

Toen keek hij mij aan.

‘Richard Coleman en Liam hebben de afgelopen maanden verschillende keren geprobeerd mij te benaderen.’

‘Waarom?’

‘Omdat ze een investeringsproject wilden opzetten. Ik heb geweigerd.’

‘Wat voor project?’

Mijn vader aarzelde.

‘Een project waarvoor ze toegang nodig hadden tot de erfenis die je grootmoeder voor jou heeft achtergelaten.’

Ik fronste.

Mijn grootmoeder was vier jaar geleden overleden. Ze had een aanzienlijk vermogen nagelaten, maar mijn vader had altijd gezegd dat ik pas volledige toegang zou krijgen wanneer ik een bepaalde leeftijd bereikte.

‘Wat heeft mijn erfenis met Liam te maken?’

Mijn vader keek naar mijn moeder.

Daarna zei hij iets wat ik nooit had verwacht.

‘Emily, je hebt zeven jaar geleden niet zomaar met Liam getrouwd.’

Ik keek hem ongelovig aan.

‘Wat bedoel je?’

‘Je grootmoeder heeft vlak voor haar overlijden een voorwaarde laten opnemen in haar testament.’

‘Welke voorwaarde?’

Mijn vader vouwde zijn handen.

‘Als je zou trouwen en een kind zou krijgen, zou een deel van haar vermogen in een afzonderlijk familiefonds worden geplaatst. Dat fonds zou uitsluitend onder jouw beheer vallen.’

Ik keek hem aan.

‘Hoeveel geld?’

Hij noemde een bedrag.

Ik moest even gaan zitten.

Het was bijna twaalf miljoen dollar.

‘Maar waarom weet Liam hiervan?’

Mijn vader antwoordde niet meteen.

Toen zei hij:

‘Omdat hij degene was die zeven jaar geleden bij mij kwam met het voorstel om jullie huwelijk financieel te structureren.’

Mijn adem stokte.

‘Wat?’

‘Ik dacht destijds dat hij verliefd op je was. Ik heb hem vertrouwd. Maar na de geboorte van Hailey begon hij vragen te stellen over het familiefonds. Hij wilde weten wanneer het geld beschikbaar zou komen en of hij als medeondertekenaar kon worden toegevoegd.’

Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.

‘Heeft hij geprobeerd mijn geld te stelen?’

Mijn vader knikte langzaam.

‘Ik vrees dat dat precies is wat hij van plan was.’

Om tien uur die avond kwam Liam terug.

Hij liep rechtstreeks naar de keuken, waar ik aan tafel zat met mijn laptop open.

‘Waar is Hailey?’ vroeg hij.

‘Boven. Ze slaapt.’

Hij knikte en zette zijn sleutels neer.

‘Kunnen we eindelijk praten?’

Ik sloot mijn laptop.

‘Zeker.’

Hij ging tegenover mij zitten.

‘Ik wil dat je begrijpt dat ik van je hou.’

Ik keek hem aan.

‘Interessant. Vanmorgen haatte je me nog.’

Hij sloot zijn ogen.

‘Emily, ik heb fouten gemaakt.’

‘Hoeveel?’

‘Wat?’

‘Hoeveel leugens heb je mij verteld?’

Hij keek weg.

Ik legde de foto van hem en Vanessa op tafel.

‘Waarom zat je met Richard Coleman in dat restaurant?’

Zijn gezicht verstarde.

‘Waar heb je die foto vandaan?’