Op de dag dat ik de laatste dozen overbracht naar mijn nieuwe appartement, voelde ik geen spijt. De nieuwe kamer had veel licht, een rustig uitzicht en een deur die ik kon sluiten zonder dat er iemand achter stond met een verzonnen verhaal.
Toen ik ‘s avonds mijn telefoon pakte en nog één keer naar die feestfoto keek die alles in gang had gezet, zag ik niet meer de paniek van die ochtend. Ik zag alleen het moment waarop de maskers begonnen te vallen en waarop ik had besloten om niet langer in een web van leugens te blijven hangen.
Ik legde de telefoon neer, zette een kop thee en keek uit over de verlichte straten. Het spel was voorbij—en ik had mijn eigen rust teruggewonnen.
DE INHOUD VAN HET VERHAAL IS UITSLUITEND BEDOELD VOOR AMUSEMENTSDOELEINDEN. ❤️






