Mijn kamergenoot noemde mijn vriend creepy—toen zag ik haar op zijn schoot op een feestfoto….

“Hij doet het weer,” fluisterde Chloe, haar stem trillend terwijl ze mijn appartementdeur op slot deed. “Chloe, je vriend. Hij staart me aan door de kier van mijn slaapkamerdeur. Hij jaagt me de kriebels aan, Maya. Ik voel me niet veilig.”

Ik staarde naar mijn kamergenoot, mijn hart bonkte tegen mijn ribben. Liam lag twintig minuten geleden vlak naast me te slapen. Ik keek naar mijn telefoon en probeerde haar angst te verwerken, maar toen verscheen de melding. Je werd getagd op een foto door Brandon Ross.

Mijn duim tikte automatisch op het scherm. Het was een foto van het studentenfeest waar we gisteravond allemaal bij waren. De verlichting was schemerig, rode solo-bekers vervaagden op de achtergrond. In het midden van het beeld zat Liam, op de kelderbank, met zijn gebruikelijke charismatische glimlach.

En recht op zijn schoot, haar armen stevig om zijn nek geslagen, hysterisch lachend, zat Chloe.

Ze droeg precies dezelfde korte trui die ze nu aanhad.

“Maya, je moet hem zeggen dat hij moet vertrekken,” smeekte Chloe, terwijl ze dichter naar me toe stapte, haar ogen wijd opengesperd van een angst die ineens volledig gefabriceerd aanvoelde. “Alsjeblieft. Voordat hij iets doet.”

Ik keek van het scherm naar haar gezicht. De tijdsaanduiding op de foto was 1:14 uur ‘s nachts—precies het tijdstip waarop ze me gisteravond had geappt dat ze een migraine had en alleen een Uber naar huis nam.

“Chloe,” zei ik, mijn stem zakte tot een gevaarlijke fluistering terwijl ik het scherm naar haar toe draaide. “Als hij je zo bang maakt… Waarom zat je gisteravond op zijn schoot?”

De kleur trok onmiddellijk uit haar gezicht. Ze staarde naar de foto, haar lippen openden, maar er kwam geen geluid uit.

Plotseling kreunden de zware houten vloerplanken in de gang. Een schaduw strekte zich uit over de opening onder mijn slaapkamerdeur. De deurknop begon langzaam en doelbewust te draaien.

Maar het was niet Liams zware tred. Ik kende zijn voetstappen. Dit was iemand anders.

De deur klikte open.

Wat gebeurt er als degene die je het meest vertrouwt een web van leugens voor je neus spint—en het gevaar al in de kamer zit? De waarheid achter de foto is duisterder dan een simpel verraad, en iemand speelt een dodelijk spel.

De deur zwaaide langzaam open en het zwakke licht van de gang viel naar binnen over het tapijt. In de deuropening stond niet Liam. Het was Brandon Ross—de jongen die de feestfoto had gepost, met zijn donkere jas nog half aan en een vreemde, kalme blik in zijn ogen.

“Wat doe jij hier, Brandon?” vroeg ik, mijn stem schor van schrik, terwijl ik een stap achteruit zette en mijn telefoon stevig vastklemde.

Brandon keek eerst naar mij, daarna naar Chloe die plotseling opvallend stil en gespannen naast me was gaan staan. “Ik dacht dat we nog niet uitgesproken waren,” zei Brandon rustig, terwijl hij de deur achter zich dichtduwde en een stap de kamer in zette. “Vooral nadat ik die foto online zette. Ik zag dat je hem had bekeken, Maya.”

“Jij zat op het feest,” zei ik, mijn blik van Brandon naar Chloe laten glijden. “En Chloe zei dat ze om één uur naar huis was gegaan omdat ze een migraine had. Maar op jouw foto zit ze bij Liam op schoot. Waarom was ze daar nog? En waar is Liam?”

Chloe slikte zichtbaar en keek weg naar de vloer. “Het was… het was niks, Maya. Ik was gewoon duizelig en hij hielp me om overeind te blijven. Ik wilde je niet ongerust maken met een heel verhaal.”

“Je zat met je armen om zijn nek te lachen om kwart over één ‘s nachts,” zei ik scherp. “En een half uur geleden kom je hier binnen met een verhaal dat hij door jouw deur staart? Waarom zou hij dat doen als jullie zo gezellig zaten te doen?”

Brandon liet een zachte, bijna vermoeide zucht ontsnappen. Hij leunde tegen de rand van het bureau en keek me indringend aan. “Omdat jij het verkeerde verhaal krijgt voorgeschoteld, Maya. Liam lag niet boven te slapen toen ik wegging. Hij was in de keuken met Chloe, en ze hadden het niet over hoe bang ze van hem was.”

“Dat is een leugen!” kaatste Chloe terug, haar stem plotseling veel harder en scherper dan net. Ze draaide zich naar Brandon met een blik vol woede en paniek. “Waarom bemoei je je hiermee, Brandon? Dit gaat jou niks aan! Je had die foto nooit moeten plaatsen!”

“Ik plaatste de foto omdat ik dacht dat het grappig was,” antwoordde Brandon kalm, zonder zich uit het veld te laten slaan. “Tot ik zag hoe jij hier vanochtend deed alsof je doodsbenauwd voor hem bent. Dat klopte niet. En toen ik even later in de gang stond en hoorde hoe je Maya probeerde wijs te maken dat Liam achter haar aan zat… dacht ik dat ze recht had op de waarheid.”