‘Wat gebeurt er?’ schreeuwde ik.
Evelyn begon te huilen.
‘Er is iemand in huis.’
Toen viel de verbinding weg.
Ik rende naar de lift.
‘Marcus!’
Hij kwam onmiddellijk overeind.
‘Wat is er?’
‘Bel de politie in Cambridge. Nu!’
Ik rende naar de auto en startte de motor.
Mijn telefoon ging opnieuw over.
Dit keer was het een onbekend nummer.
Ik nam op zonder mijn voet van het gaspedaal te halen.
Een mannenstem klonk aan de andere kant.
‘Als je wilt dat Evelyn en de kinderen morgen nog leven, moet je stoppen met zoeken naar Richard Hale.’
Ik kneep het stuur zo hard vast dat mijn knokkels wit werden.
‘Wie ben jij?’
De man lachte zacht.
‘Je hebt acht jaar geleden al eens geprobeerd mij tegen te houden, Adrian. Alleen herinner je je dat blijkbaar niet meer.’
Toen zei hij iets waardoor mijn hele wereld stilviel.
‘Vraag Evelyn maar wie de biologische vader van Benjamin en Iris werkelijk is.’
De verbinding werd verbroken.
Ik keek naar de donkere weg voor me.
Voor het eerst sinds mijn scheiding begreep ik dat ik misschien helemaal niet wist wat er in mijn eigen huwelijk was gebeurd.
En dat de waarheid over mijn kinderen veel gevaarlijker kon zijn dan ik ooit had kunnen vermoeden.
