‘Daar is ze,’ zei Chloe.

Mijn moeder draaide zich om.

‘Je had niet hoeven komen.’

Ik antwoordde niet.

Sterling stapte naar voren.

‘Goedemorgen. We zijn hier om de inventaris en de eigendomssituatie van Cedar Hill vast te stellen.’

Mijn vader wees naar de woonkamer.

‘Alles wat hier staat, is van mijn vader. Ik ben zijn zoon. Ik weet wat hij wilde.’

‘Dan zal het eenvoudig zijn om de documenten te bekijken,’ zei Sterling.

Hij opende zijn aktetas.

Mijn moeder keek naar de map.

‘Dit is belachelijk. We hebben gisteren al een testament gezien.’

‘Dat klopt,’ antwoordde hij. ‘Maar vandaag bespreken we de aanvullende overeenkomst.’

Mijn vader keek naar mij.

‘Wat heb jij hem verteld?’

‘Ik heb niets verteld.’

‘Je liegt.’

‘Richard,’ onderbrak Sterling hem. ‘Ik verzoek u niet opnieuw de bijeenkomst te verstoren.’

Hij haalde een document tevoorschijn.

‘Op 14 februari heeft uw vader de Lawson Family Property Trust opgericht. Op 3 juni heeft hij deze overeenkomst gewijzigd. Op 19 augustus heeft hij een aanvullende verklaring ondertekend, waarbij de woning Cedar Hill en de bijbehorende bezittingen volledig aan Maya Lawson werden toegewezen.’

Mijn moeder schudde haar hoofd.

‘Dat kan niet. Hij was toen al ziek.’

‘De documenten zijn ondertekend in aanwezigheid van twee onafhankelijke getuigen en een notaris. Bovendien is zijn wilsbekwaamheid destijds door een arts bevestigd.’

Chloe zette haar koffiebeker neer.

‘Wacht eens. Betekent dit dat het huis van Maya is?’

Sterling keek haar aan.

‘Ja.’

‘Maar ik dacht dat papa en mama…’

‘Uw ouders hebben geen eigendomsrecht op Cedar Hill.’

Mijn vader werd rood.

‘Dat is niet wat mijn vader mij vertelde.’

Sterling sloeg een pagina om.

‘Dan heeft hij u mogelijk niet alles verteld.’

‘Ik wil de volledige overeenkomst zien.’

‘Dat kan.’

Mijn vader pakte de papieren, maar Sterling hield ze stevig vast.

‘Niet voordat u bevestigt dat u de documenten alleen ter inzage ontvangt en niets uit de woning verwijdert.’

‘Dit is mijn familiehuis!’

‘Het is het huis van Maya.’

Mijn moeder draaide zich naar mij.

‘Je gaat toch niet serieus doen alsof je ons eruit wilt zetten?’

Ik keek haar aan.

‘Gisteren hebben jullie mijn spullen op straat gegooid.’

‘Dat was een misverstand.’

‘Jullie hebben mijn foto kapotgemaakt.’

‘Dat was niet expres.’

‘Jullie hebben de deur op slot gedaan.’

Mijn moeder zuchtte geïrriteerd.

‘We waren allemaal overstuur.’

Ik voelde hoe mijn handen zich tot vuisten balden.

‘Ik ook, mam. Maar ik heb jullie nooit op straat gezet.’

Chloe keek van mij naar onze moeder.

‘Kunnen we dit niet gewoon oplossen? We zijn toch familie?’

Ik moest bijna lachen.

‘Gisteren was ik blijkbaar geen familie meer.’

Ze keek weg.

Sterling legde de documenten op de tafel in de hal.

‘Er is nog een tweede kwestie die we vandaag moeten bespreken.’

Hij keek naar mijn vader.

‘De financiële transacties.’

Mijn vader verstijfde.

‘Welke transacties?’

‘De overschrijvingen vanuit de persoonlijke rekeningen van uw vader naar Lawson Development Group.’

Mijn moeder keek onmiddellijk naar hem.

‘Richard?’

Hij reageerde niet.

Sterling ging verder.

‘Er zijn in totaal 37 overschrijvingen vastgesteld. De bedragen variëren van 12.000 tot 180.000 dollar.’

Chloe zette een stap achteruit.

‘Wat heeft dat te betekenen?’

‘Dat er mogelijk geld uit de nalatenschap is verdwenen.’

Mijn vader sloeg met zijn hand op tafel.

‘Dat is onzin! Mijn vader heeft me dat geld gegeven.’

‘Heeft hij dat schriftelijk bevestigd?’

‘Dat hoef ik niet te bewijzen.’

‘Dat moet u wel.’

Mijn moeder keek naar de documenten.

‘Richard, je zei dat die betalingen voor investeringen waren.’

‘Dat waren ze ook.’

‘Je zei dat je het geld zou terugstorten.’

‘Dat zou ik doen.’

Sterling keek op.

‘Wanneer?’

Mijn vader keek hem woedend aan.

‘Ik hoef u niets te vertellen.’

‘Dan zullen de bankgegevens het vertellen.’

De stilte die volgde was ondraaglijk.

Toen sprak Chloe.

‘Papa, heb je geld van opa gestolen?’

‘Nee!’

‘Maar waarom staan er dan zoveel overschrijvingen?’

‘Dat waren zakelijke afspraken.’

‘Welke afspraken?’

‘Chloe, bemoei je er niet mee.’

Ze keek naar haar handen.

Ik zag dat haar gezicht langzaam veranderde.

Ze had misschien voor het eerst door dat het geld dat ze had gekregen niet zomaar uit de lucht was komen vallen.

Sterling sloot de map.

‘We zullen dit verder via de juridische weg afhandelen. Voor nu wil ik dat iedereen begrijpt dat Cedar Hill onder beheer van Maya valt.’

Hij draaide zich naar mij.

‘Wil je de woning opnieuw betreden?’

Ik keek naar de voordeur.

Mijn vader stond ervoor.

Hij leek te willen zeggen dat ik geen recht had om naar binnen te gaan.

Maar hij zei niets.

Ik liep naar de deur en stak mijn hand uit.

‘De sleutel.’

Mijn vader keek me aan.

‘Wat?’

‘De sleutel van mijn huis.’

Zijn kaak verstrakte.

‘Je maakt een grote fout.’

‘Misschien. Maar ik wil mijn sleutel.’

Hij haalde langzaam een sleutelbos uit zijn zak en gooide die op tafel.